سکوت کبود

sayeyetanhayi — Sat, 31 Oct 2009 18:53:50 GMT

حکایت قانون جذب رو نمی فهمم. هر وقت که منتظر چیزی نبودم برام اتفاق افتاده و هر بار که شدیدا چیزی و خواستم ازم دور شده!

به کوتاهیه یک سفر

sayeyetanhayi — Sat, 03 Oct 2009 20:19:09 GMT

لحظه وداع با دوست داشتنی ترین فرد زندگیمون، وقتی برای هم آرزوی موفقیت و خوشبختی می کنیم، احساس مسافر درون قطاری را داریم که موقع پیاده شدن برای دوست هم قطاری اش که حالا ساعت هاست او را شناخته، از روی ادب و احترام موفقیت تعارف میکنیم! از اینکه خوشحال شدیم او را دیدیم. همه ما اینچنین هستیم، بعد از آن نشست و برخاست ها، لحظه خداحافظی فقط می توانیم برای هم آرزوها کنیم و دیگر هیچ...

ما هم مسافران با ادب آن قطار بودیم.

کوری

sayeyetanhayi — Tue, 25 Aug 2009 21:22:09 GMT

کوری، بعد از سیر کردن تو دنیای تاریکش، یکدفعه بینا میشه. خیلی زود شروع به دیدن و شناختن، چشیدن و به خاطر سپردن میکنه. خوب اینها واسش مزه می داد. حال میکرد. یه جاهایی عجله میکرد یه جاهای آروم آروم می رفت و میرفت. آخه فکر می کرد بیناییش موندگاره و همیشگی. ولی بعد از یه مدت کم به دنیای تاریک خودش فرستاده میشه. و حالا اون مجبوره تا آخر عمر اون چند ساعت بیداری و با همه ی رنگ و لعابش به خاطر بیاره. تمام دنیاش بشه اون چیزایی که تازه داشت با حسش درک می کرد.

sayeyetanhayi — Tue, 23 Dec 2008 13:13:16 GMT

اينک موج سنگين گذر زمان است که در من می گذرد.

اينک موج سنگين گذر زمان است که چون جو بار آهن در من

می گذارد.

اينک موج سنگين گذر زمان است که چون دريائی از پولاد

و سنگ در من می گذرد.

●

در گذرگاه نسيم سرودی ديگرگونه آغاز کردم

در گذرگاه باران سرودی ديگرگونه آغاز کردم

در گذرگاه سايه سرودی ديگرگونه آغاز کردم.

نيلوفر و باران در تو بود

خنجر و فريادی در من.

فواره و رويا در تو بود

تالاب و سياهی در من.

در گذرگاهت سرودی ديگرگونه آغاز کردم.

من برگ را سرودی کردم

سرسبزتر ز بيشه

من موج را سرودی کردم

پر نبض تر ز انسان

من عشق را سرودی کردم

پر طبل تر ز مرگ.

سرسبز تر ز جنگل

من برگ را سرودی کردم

پر تپش تر از دل دريا

من موج را سرودی کردم

پر طبل تر از حيات

من مرگ را

سرودی کردم.

sayeyetanhayi — Sun, 10 Aug 2008 10:06:08 GMT

به سایه دل مبند!!!

یکشنبه ها

sayeyetanhayi — Thu, 15 Nov 2007 08:24:03 GMT

مهراوه! تقویمتو باز کن(ملت این ویرگول کجاست؟) ببین دور چند تا یکشنبه از اول سال تا حالا یه ضربدر بزرگ و قرمز کشیدی؟

بچه تو این روز کار خاصی نکن.مثل ملاقات. صحبت.آشپزی و .....گند می زنی به هر چی یکشنبه ست.

دیوانه

sayeyetanhayi — Sun, 21 Oct 2007 07:46:44 GMT

به یکی گفتند شما دیوانه اید.

گفت:نه. ما فقط تعدادمون کمه. اگه زیادتر بودیم اونوقت شما دیوانه بودید.

امید

sayeyetanhayi — Mon, 03 Sep 2007 08:53:09 GMT

من فکر می کنم امید واهی دادن به کسی، جای جواب اصلی و اساسی یک نوع مرض خوش بینی رو تو طرف به وجود می آره که باعث می شه در مقابل چیزی که عینی و واقعی هست جبهه بگیره و با اما و شاید و اگر زندگی کنه. کاری که من با خودم کردم. اما در مقابل با دوستام بر عکس رفتار می کنم واسه همین هر وقت دچار افت انرژی می شند به من تکیه می کنند... البته من دروغ نگفته ام فقط دردشونو کمتر کردم و باعث بالا اومدن انرژی شون شدم.

این مرض مثل وجود باکتری در بدن که مفید هست خوبه اما بعضی جاها واقعا کم گذاشتن و دروغ گفتن و گول زدنه.

یه جاهایی یک راست وحشتناک بهتر از صد تا دروغ خوشمزه و دلچسبه.

گر چه معتقدم که امید دادن با حرف راست فرق داره. امید مثل کوبیدن میخ روی زمینه.

و حرف راست....إم.....ام.....ام.....مثالی براش نمی تونم بگم! شما می تونی بگی حرف راست مثل چیه؟!

روزتون قشنگ.

sayeyetanhayi — Sun, 10 Jun 2007 13:28:09 GMT

این ما هستیم که باعث می شیم دیگران به ما احتیاج داشته باشند.

آدمی به چیزی محتاج نیست تا وقتی چیزی و کسی سبب نشود!

آلزایمر نگرفتی جانم

sayeyetanhayi — Tue, 05 Jun 2007 12:57:09 GMT

سعی نکن چیزی رو به یاد بیاری. وقتی کاری انجام ندادی چیزی برای به یاد آوردنش هم نداری خانوم!