سکوت کبود

sayeyetanhayi — Sun, 10 Aug 2008 10:06:08 GMT

به سایه دل مبند!!!

یکشنبه ها

sayeyetanhayi — Thu, 15 Nov 2007 08:24:03 GMT

مهراوه! تقویمتو باز کن(ملت این ویرگول کجاست؟) ببین دور چند تا یکشنبه از اول سال تا حالا یه ضربدر بزرگ و قرمز کشیدی؟

بچه تو این روز کار خاصی نکن.مثل ملاقات. صحبت.آشپزی و .....گند می زنی به هر چی یکشنبه ست.

دیوانه

sayeyetanhayi — Sun, 21 Oct 2007 07:46:44 GMT

به یکی گفتند شما دیوانه اید.

گفت:نه. ما فقط تعدادمون کمه. اگه زیادتر بودیم اونوقت شما دیوانه بودید.

فرصت

sayeyetanhayi — Sun, 09 Sep 2007 09:32:09 GMT

اوایل تابستون برادرم حاضر شده بود که تو تست تیم پرسپولیس شرکت کنه. وقتی می گفت برام دعا کن می گفتم هر چی خدا بخواد.

مغرورانه می گفت: به خدا چه ربطی داره. همه چیز من باعث می شه که انتخاب شم یا نه! بعد از تعریفای مربی های دوره ی قبلش گفت که باعث دلگرمی و شادی اش می شد و خاطره ی اون روزها رو تو ذهنش می گذروند و گفت: خدا تو اولویت های بعدیه!

با حرفاش موافق بودم اینکه یه آدم خنگ و ضعیف نمی تونه قبول شه اما برای این بازیکن چپ پای قوی و با استعداد کمی نگران بودم.

تجربه به من و خواهرم ثابت کرده بود که برای کاری همه چیز محیاست. حساب و برنامه ریزی دقیقه اما همیشه تنها یک مشکل کوچولو همه چیز و بهم می ریزه!

بهش گفتم اگر خدا نخواد تو هیچی نیستی و به شکل ناباورانه ای از لیست خط می خوری. به حرفام خیلی اهمیت نداد. سرش باد جوونی داشت! تنش داغ و مغرور به تواناییهاش و تعاریف دیگرون.

فردا سر تمرین و تست حاضر شد اتفاقا بین شصت نفر جزو پنج نفر برتر انتخاب شد و بایستی واسه ثبت نام آماده می شد. اما از طرف باشگاه تماس گرفتند که سن علی رضا پنج ماه با قانون متداول باشگاه فرق داره و نمی تونه تو تیم حاضر شه!و همین صغر سنی کم یعنی دوری از رویاهای چندین و چند ساله! تیم محبوب و معروف و.............

حالا دوباره یه فرصت دیگه داده شده که تو تست یکی دیگه از تیم های معتبر شرکت کنه اما با این تفاوت که باورش نسبت به خواست خدا عوض شده!

حالا که به زندگی خودم و اطرافیانم نگاه می کنم گاهی اوقات فرصتهایی در اختیار داشتیم که مغرورانه باهاش برخورد کردیم و یک لغزش کوچیک باعث شد که اونو از دست بدیم...

دادن یک فرصت شبیه معجزه از طرف خداست. که باید باور کنیم اول خدا در وجود آن دخیل بوده و بعد آدمها.

بدبختیه ما اینه که فکر می کنیم یک فرصت باید بلیط سفر به مریخ باشه اما یک فرصت می تونه بلیط مجانیه یک استخر باشه.

بعضی فرصتها هم به شکل اشتباه خودشونو نشون می دند.

یعنی اینکه بارها و بارها از یک فرصت مشابه استفاده کردی و هر بار که انتخابش کردی اشتباه کردی و این یعنی تکرار اشتباه...حتی فرصتها هم جنس دارند که هر چیزی در اختیارت گذاشته میشه باید با درایت و نکته سنجی استفاده کنی! فقط باید نشونه ها رو جدی گرفت. بعضی فرصتها هم برای خراب کردن آدم قد علم می کنند مثل این فیلم ها

خلاصه اینکه هر چیزی تو زمان خودش باید بررسی شه و روشون فکر کرد!

امید

sayeyetanhayi — Mon, 03 Sep 2007 08:53:09 GMT

من فکر می کنم امید واهی دادن به کسی، جای جواب اصلی و اساسی یک نوع مرض خوش بینی رو تو طرف به وجود می آره که باعث می شه در مقابل چیزی که عینی و واقعی هست جبهه بگیره و با اما و شاید و اگر زندگی کنه. کاری که من با خودم کردم. اما در مقابل با دوستام بر عکس رفتار می کنم واسه همین هر وقت دچار افت انرژی می شند به من تکیه می کنند... البته من دروغ نگفته ام فقط دردشونو کمتر کردم و باعث بالا اومدن انرژی شون شدم.

این مرض مثل وجود باکتری در بدن که مفید هست خوبه اما بعضی جاها واقعا کم گذاشتن و دروغ گفتن و گول زدنه.

یه جاهایی یک راست وحشتناک بهتر از صد تا دروغ خوشمزه و دلچسبه.

گر چه معتقدم که امید دادن با حرف راست فرق داره. امید مثل کوبیدن میخ روی زمینه.

و حرف راست....إم.....ام.....ام.....مثالی براش نمی تونم بگم! شما می تونی بگی حرف راست مثل چیه؟!

روزتون قشنگ.

sayeyetanhayi — Sun, 10 Jun 2007 13:28:09 GMT

این ما هستیم که باعث می شیم دیگران به ما احتیاج داشته باشند.

آدمی به چیزی محتاج نیست تا وقتی چیزی و کسی سبب نشود!

آلزایمر نگرفتی جانم

sayeyetanhayi — Tue, 05 Jun 2007 12:57:09 GMT

سعی نکن چیزی رو به یاد بیاری. وقتی کاری انجام ندادی چیزی برای به یاد آوردنش هم نداری خانوم!

sayeyetanhayi — Fri, 01 Jun 2007 20:18:09 GMT

اردیبهشت کی گذشت که خرداد اومد؟ امروز چندمه؟ من چقدر سرم درد می کنه!

من دلم می خواد به عقب بر گردم خوب، چی میشه؟

مثال استاد

sayeyetanhayi — Fri, 25 May 2007 18:16:43 GMT

تو کلاس ایستایی استاد یه قراردادی( از یه مبحث مربوط به تحلیل تیر ) روی تخته چنین نوشت:

مجهولات < معلومات = ناپایدار مجهولات > معلومات = پایدار

و برای اینکه این قرارداد تو ذهن ما خوب بمونه یه مثالی زد:

بچه ها! این نمونه مثل آدمها می مونه. هر چه معلومات بیشتری داشته باشن سست و ناپایدارترند... شنیدید می گن خوش به حال دیوونه که همیشه خندونه! چون مجبور نیست عذاب معلومات نداشته اش رو بکشه و نسبت به دانسته هاش دچار دوگانگی بشه...این هم در مورد تحلیل تیرهای خونه صادقه...و من هم در تایید حرف استاد گفتم: بله استاد! مثل سینوهه که می گفت دانایی مثل تیزاب قلب آدم رو می خوره. استاد: بچه ها همیشه این یادتون بمونه.(البته الان دیگه قرارداد رو تخته رو می گفت)

به نظرم این مورد فقط در مورد آدمها صادقه.نه در مورد علم و .....

دقت کردید وقتی نسبت به آدمی کمتر می دونید اوضاع خیلی بهتره. هر جور که بخوای می بینیش و شکلش می دی؟ اما وقتی خودشو بیشتر نشونت می ده یا تو کنجکاویه بیجا نسبت به اون آدم می کنی دیگه اون چیزی نیست که تو راجع بهش فکر می کردی و می دیدیش؟!

به غول غارنشین مهم نیست که منو چه جوری می بینی مهم اینه که من چطور خودم و به شما نشون دادم.